Zemheri karanlığı

Karanlık gecenin zemheri. Ayazıydı ayrılmıştık artık. Ardından sokak lambalarının altında geçirdim. sabahın ilk ışıkları ile uyandım. Sisli. Geceden geriye hiç bir şey kalmamıştır. Gece boyu yağan yağmurdan ıslanan paçalarım üşüyen ellerim kimin umrunda ki. Gece boyu titreyen ellerim tuzlu göz yaşlarım. Içimde öyle bir derinki bu acı uyanmak tan korkarmı insan kaybetmekten içinde biriken zehirden yüreğinin ömür boyu acı çekmesinden korkarmı hayat bu deyip gitmek kolaymı seni. Başka baharda bırakıp kendini. Kahretmeye birakmak mi geceler boyu sadece boş sokaklarda bir ben varim birde uzayan kaldırımlar her adım atışım senden uzaklaşıyor olmam mı daha acı ben kaybettim demek kolay mi. Seven ler hep kaybediyor biliyonmu

Yorumlar 0
Yorum Yaz

Yorum Yazmak İçin Giriş Yapınız