Bahar gibi

Ilık bir ilkbahar akşamıydı
En uzun geceler henuz
Bitmediği günlerdi
Herkesin sevgisinin yeni
Yeşerdiği zamanlardı
Bazı ırmaklar vardı hayata
Akan bazı nehirler vardı
Her damlası ile umut olan
Yapraklar acaba düştüğü
Dalı özler miydi düşerken
Toprağa canı yanar mıydı
Herkes içinde yaşardı
Herkesin hikayesi başkaydı
Kimi sonbahar gibiydi
Hep kahverengi gri
Kimi yaz hep neşeli
Soğuk olan da vardı kar
Zemheri ayaz gibi
Yüreğine düşerse bir Kor
Alev alev olur dilin ellerin
Içinde ne fırtınalar kopar eskiden güneşe meydan okuyan bakışların vardı bulutlara yol olan
Dünyanın bütün çiçekleri bütün kuşları kelebekleri
Hepsi seni söylerdi eskiden
Herşey cok güzeldi.
Anılar daha anlaşılır
Tarihler biraz daha geri
İliklerinde hissetmedinmi
Ciçeksiz baharları
Eriksiz yaprakları
Ben senin gözlerinde gördüm yeni. Doğan güneşi
Senin için yeniden Selam veren kuşları gördüm
Bir hasret kaldığın kırları
Toprak yağmuru özler gibi
Köklerin damlaları özlediği
Gecenin karanlığında
Işıklar altında yakamoz
Bir sahilde otururken
Vapurların dumanında seni gördüm dalgalar gibi saçların vardı sırma sırma
Dalgalar kenarlara vururken denizler kadar sevebilirmisin. Ateşler kadar yanabilirmisin dünya
Dolunayın ışıkları altında kutlar seninle en güzel günleri.

Yorumlar 0
Yorum Yaz

Yorum Yazmak İçin Giriş Yapınız